کودکی مرحله­ مابین طفولیت و آغاز نوجوانی است. مفهوم کودکی بسیاری از جنبه­های دیگر زندگی اجتماعی تنها در طول دو سه قرن گذشته مطرح شده است. استفاده از نیروی کار کودکان در طول تاریخ همواره امری معمول و متداول بوده، اما ضرورت حمایت از کودکان کمتر مورد توجه قرار گرفته است. کار کودکان پدیده­ای عظیم در سرتاسر جهان است و فعالیتی توان­فرسا، رنجبار و شدیداً استثماری محسوب می­گردد که تجاوزی آشکار به حقوق آنهاست. کودکان را می­توان به ا­­­فرادی اطلاق کرد که در شهرهای بزرگ و کوچک به دلیل مشکلات خانوادگی، برای بقا و حیات خود مجبور به کار کردن در خیابان­ها و یا اماکن کار رسمی یا غیررسمی هستند اعم از اینکه شب به خانه بر گردند یا در خیابان­ها بمانند. اینان معلول شرایط نامساعد خانواده و اجتماع می­باشد. در این پژوهش سعی بر آن است تا به تعریف، ضرورت و عوامل به وجود آمدن و راهکارهای مسئله کودکان خیابانی در جامعه از دیدگاه جامعه­شناسی پرداخته شود بنا به تعریف یونیسف کلیه کودکان 4 تا 18 سال که برای بقا و امرار معاش خود در خیابان­های شهرهای بزرگ کار می­کنند، کودک خیابانی نامیده می­شود. امروزه حدود 150 میلیون کودک خیابانی در جهان وجود دارد که از زندگی انسانی و شایسته بی­بهره­اند. بر اثر تحقیقات انجام شده در جامعه ما عامل اصلی مسأله کودکان خیابانی فقر خانواده، عوامل مهم در پیدایش این مسئله می­باشند. به­طور کلی کودکان خیابانی از عوارض جسمی و روانی شدیدی رنج می­برند و بسیاری از آنها به بزهکاری، سرقت، اعتیاد به مواد مخدر و گرفتار آمدن در باندهای کوچک و بزرگ بزرهکاری گرفتار می­شوند.

واژه­گان کلیدی: کودکان خیابانی، استان ایلام، وضعیت اجتماعی